እግዚአብሔር እንደ በፊቱ ይጎበኛል ?

 

ኢየሱስ በስጋ ወደምድር ከመምጣቱ በፊት ብሉይ ኪዳን  'የጉብኝት ባህል' እና በኢየሱስ ሞትና ትንሳኤ የተደረገው አዲስ ኪዳን ግሞ 'የመኖር ባህል' ተብሎ ይጠራል።  

በብሉይ ኪዳን የእግዚአብሔር መገኘት ውጫዊ እና ጊዜያዊ ስለነበር የእግዚአብሄር መንፈስ እንደ ነቢያት፣ ነገሥታት ወይም ካህናት ያሉ አንዳንድ ሰዎች ላይ ለተወሰነ ዓላማ 'ይመጣ' እና ከዚያም ይሄዳል።  

በአዲስ ኪዳን ውስጥ የእሱ መገኘት ውስጣዊ እና ዘላቂ ነው። እያንዳንዱ አማኝ ያለማቋረጥ በመንፈስ ቅዱስ ይሞላል። ኢየሱስ መንፈስ 'ለዘላለም ከእናንተ ጋር እንደሚሆን' ተናግሯል 

ለዘላለምም ከእናንተ ጋር እንዲኖር ሌላ አጽናኝ ይሰጣችኋል፤ የዮሐንስ ወንጌል 14፣16 

በብሉይ ኪዳን እግዚአብሔር እንደ የሚነድ ቁጥቋጦ፣ የእሳት ምሰሶዎች፣ የደመና ቅርጾች ወይም ምስጢራዊው 'የጌታ መልአክ' ባሉ አስደናቂ መንገዶች ታየ። በኢየሱስ ክርስቶስ፣ እግዚአብሔር ሰው ሆነ፣ ክርስቲያኖች እራሳቸው የእግዚአብሔር ማደሪያ ቤተመቅደስ ሥጋዊ ሆኑ። 

ኢየሱስ ካረገ በኋላ ክርስቲያኖች ራሳቸው የእግዚአብሔር አካላዊ 'ቤተ መቅደስ' ሆነዋል  (1ኛ ቆሮንቶስ 6፣19)።  

በብሉይ ኪዳን ወደ እግዚአብሔር መድረስ ውስን ነበር። እንደ ሙሴ ወይም ሊቀ ካህናት ያሉ የተወሰኑ መካከለኞች ብቻ ወደ እግዚአብሔር ድንኳን ወይም ቤተመቅደስ መቅረብ ይችሉ ነበር። በአዲስ ኪዳን ሁሉም ሰው እግዚአብሔርን መቅረብ ይችላል። ሰብዓዊ ካህን ወይም በተለየ የአምልኮ ቦታ ሳይጠይቅ እያንዳንዱ አማኝ ሁል ጊዜ ወደ እግዚአብሔር ቀጥተኛ መግባት አለው።

ነገር ግን በእውነት የሚሰግዱ ለአብ በመንፈስና በእውነት የሚሰግዱበት ጊዜ ይመጣል አሁንም ሆኖአል፤ የዮሐንስ ወንጌል 4፣23

እግዚአብሄር ከህዝቡ ጋር ባለው ግንኙነት ከጎብኚነት ወደ ነዋሪነት የተሸጋገረው ከኢየሱስ ሞት እና ትንሣኤ በኋላ ነው። በብሉይ ኪዳን የእግዚአብሔር መገኘት ብዙ ጊዜ አስጨናቂ፣ የሚታይ እና አስፈሪ ነበር (በሲና ተራራ ላይ ያለውን ጭስ እና ነጎድጓድ አስቡ)።  

በአዲስ ኪዳን ኃጢአት በኢየሱስ ሞትና ትንሣኤ ተደምስሷል፣ ይህም እግዚአብሔር አልፎ አልፎ እንግዳ ሳይሆን ቋሚ ነዋሪ እንዲሆን አስችሎታል።  

ክርስቲያኖች እግዚአብሔር በመንፈስ ቅዱስ አማካኝነት በየቀኑ ከእነሱ ጋር ስለሆነ ከውጭ 'እስኪጎበኛቸው' መጠበቅ እንደሌለባቸው ያምናሉ። ባጭሩ እግዚአብሔር በብሉይ ኪዳን እንዳደረገው በአዲስ ኪዳን ክርስቲያኖችን አይጎበኝም። ይልቁንም የእሱ ህልውና የበለጠ ቅርብ ፣ ቀጥተኛ፣ ግላዊ እና ዘላቂ ሆኖ ይታያል። 

አቢይ ዋቁማ ዲንሳ Abiy Wakuma Dinsa